dinsdag 4 maart 2014

Spreuken Januari t.e.m. Maart BZN

Hoho! Ik heb heel wat BondZonderNaam-spreuken in te halen voor jullie!

Bij deze:

De spreuk van Januari:




Uitleg:

Een Gelukkig Nieuwjaar! Alles goed met je? Ja, en met jou? Ja, ja, ook goed!” En... op naar de volgende wensen. Hoe vaak zullen we in de komende weken deze woorden in de mond nemen?

Voor de oplettende toeschouwer...
... zijn deze beleefdheidsformules meer dan louter woorden. Die handdruk en zoen zijn de uitdrukking van het verlangen om de kwaliteit van ons familiaal en sociaal leven te bewaren. Maar tegelijk kan hij in de blik van de ander iets bespeuren. Achter de woorden‘met mij gaat alles goed’ kan veel verborgen zitten. Het kan een verhaal van gemis, eenzaamheid, pijn of lijden zijn. De ogen van de ander kunnen in een oogwenk iets onthullen.

We moeten nog eens afspreken als we meer tijd hebben.”
Laat dat nu net zijn wat men van je nodig heeft. Tijd. Een luisterend oor. De helende krachten van een ontmoeting zijn groot als we bereid zijn tijd te maken en te luisteren. Wij bezitten niet enkel het vermogen om ons met elkaar te verbinden. We beschikken tegelijk over de mogelijkheid elkaar reële hoop te geven.

Elke vraag is een vraag naar liefde.

Geen enkele mens is een solitair wezen. Mensen willen bemind worden. In wezen gaat het dáár om. Een mens die nood kent, wil zich ook gedragen voelen. Hij wil zich nestelen in een troostend moment en zoekt, al was het maar voor even, niet alleen te zijn.

We hebben mekaar nodig om te weten wie we zijn en betekenis te geven aan ons leven. Gehoord worden, geeft dat duwtje in de rug dat je nodig hebt om je terug te verbinden met jezelf en je omgeving. In deze zorg voor mekaar raken, troosten en vervullen we veel meer dan we voor mogelijk houden. In 2014 kiest Bond zonder Naam om tijd en aandacht te geven aan het luisteren naar het échte verhaal, want herinner je: ‘Met je oren zie je meer’.

Achter de woorden ‘met mij gaat alles goed’ kan veel verborgen zitten. Het kan een verhaal van gemis, eenzaamheid, pijn of lijden zijn.

Februari:



Uitleg:

Wat aandacht krijgt, groeit.
Wat je van binnen aanvoelt als mooi, waar of zinvol, wekt onwillekeurig je aandacht. Wat de stem van je hart laat horen, ga je overdenken. Je gedachten voeden je verlangen. Zo ontstaan dromen, die later doelen worden.

De kracht van de zuivere wens?
We mogen ze niet onderschatten. Bij het uitdrukken van ons verlangen, komt er een trilling vrij. Met ons gebaar‘naar buiten’komt er een beweging‘van binnen’op gang. Als ik mij bewust richt ‘van mij... naar’ laat zich gelijktijdig een beweging voelen‘naar mij... van’. Het is dan alsof het object van mijn zoeken zich opent, ontvouwt en zich kenbaar maakt. Wat ik zoek, toont zich als iets dat reeds aanwezig was. Of is het beter te zeggen: als iets dat ‘in-wezig’ is? Iets dat er al was, maar dat door mijn verlangen mij tegemoet komt.

Zoek ik waarheid, vind ik waarheid.
Het heeft er alle schijn van dat,wanneer wij onszelf
overleveren en toevertrouwen aan een andere, vooralsnog onbekende realiteit, deze zich op een of andere manier meedeelt. De Russische filosoof Lev Sjestov ging in dit toevertrouwen verder waar hij schreef: “De bepalende factor van het leven is stoutmoedigheid”.

Als wij de ons vertrouwde gedachten, de ons bekende wereld, de vaste grond van onze kant-en-klare zekerheden durven loslaten door bewust onze aandacht te richten op een nog onbekende realiteit, treedt een nieuwe, meer ultieme realiteit ons tegemoet. Daar openbaart zich wat wij niet konden weten, omdat het niet om ‘begrijpen’ gaat in de klassieke zin van het woord.

Daar staat het totaal onbekende, wat wij niet voor mogelijk achtten - het ultieme - op in zijn ware gestalte en toont zich.

Maart:



Uitleg:

Het belangrijkste in ’t leven is gratis.
Dat weten we allemaal. Tegelijk laten we dat besef ondersneeuwen door veel banale dingen. Wat eigenlijk onbelangrijk is, eist onze aandacht op. Rondom ons zijn er velen die weet hebben van onze niet te stillen honger. Ze komen onze begerigheid tegemoet in goed verpakte boodschappen tot je toehapt. Zeg maar: consumeert.

Leven in het rijke Westen is een voorrecht.
Als je geld hebt. Voortdurend word je belaagd met goeddoordachte reclameboodschappen, die je in alle toonaarden overtuigen dat je met dit product gelukkiger zal worden. Alsof er een uitwendige remedie bestaat voor geluk. Alsof ‘meer materie’ garant staat voor ‘meer leven’. Zit daar niet de oorzaak van ellende in ons en rondom ons? Want de materie is toch niet alles vervullend? En de buitenkant is toch schijn? Rest ons dan de leegte niet?

En de vervreemding?
Steeds meer mensen zijn terug op zoek naar wat hen ‘vervult’.

Merkwaardig daarbij is, dat men haast instinctief op zoek gaat naar nog meer prikkels. Maar zelden zoeken ze hun honger naar ‘zin’ in hun innerlijke wereld. Het leven aan de ‘binnenkant’.Willen we opnieuw ‘zin’ vinden, zullen we ons dan niet moeten keren in onszelf, in onze eigen diepte?

Door stil te staan.
Er zijn mensen die voor zichzelf doorhebben dat het niet om de buitenkant gaat. Dat een stressvol leven voor enkele euro’s meer pure waanzin is. Ze willen dan ook weg uit de waan van de dag. Loskomen van de illusie van presteren, produceren en consumeren. Ze willen vooral hun leven terug en tijd kunnen maken voor de dingen die er wel toe doen. Desnoods eenvoudiger en met wat minder en gezonder ook.

Ze verlangzamen, verinnerlijken en verbinden zich op die manier met een andere dimensie van het leven. Ze krijgen terug voeling met hun binnenkant. Eerst is dat wat onwennig en weten ze niet goed wat en waar naartoe - totdat de rijkdom van versobering zich toont met haar onvermoede gaven.Minder materie, méér leven. Minder buitenkant, méér binnenkant. Minder vormen, méér inhoud. Minder hebben, méér zijn.

Zizo!

Volgende maand opnieuw wat ineerlijke rijkdom erbij!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen